جوان امروز

از روزهایی که دخترِ خانه بودم چند سالی می‌گذرد، اما هنوز طعم لقمه‌هایی که مامان برايم می‌گرفت، از همان روزهایی که تازه شروع به غذا خوردن کرده بودم، تا روزهایی که لقمه تو کیف مدرسه یا دانشگاهم می‌گذاشت، زیر زبانم مانده است.
برای من که یکی از تفریحاتم امتحان کردن طعم غذاهای مختلف در بهترین رستوران‌‌های شهرم و همچنين شهرهای زیادی که به آن‌جا سفر كردم، و حتی چند کشوری که دیدم، از دونر کباب ترکی گرفته تا چیکن تندوری هندی، فیش‌اندچیپس انگلیسی و لوله کباب آذری و... هیچ‌کدومش با همه خوشمزگی، طعمی نظیر طعم بی‌نظیر لقمه‌های مامان را نداشت و به گرد پايش هم نمی‌‌رسید.
می‌دانستم چیزی بیشتر از تنها عادت به یک طعم خاص، دستپخت مامان را از بقیه دستپخت‌ها متمایز کرده، اما این چرا همیشه گوشه ذهنم مانده بود که چرا لقمه‌های مامان طعم متفاوتی دارند؟
همیشه به او می‌گفتم و می‌گويم: مامان لقمه‌ها و غذاهايت مزه "جان" می‌ده، یك مزه‌ای که تو هیچ خوراکی دیگری نیست.
تا امروز که بالاخره رازش را فهمیدم.
پسرم مریض و تب‌دار و بی‌حال بود. با چشم‌های بی‌حال و نیمه‌بازش توي رختخواب دراز کشیده بود و من از دیدن حالش کلافه بودم.
راسته که تا مادر نباشی، هرگز نمی‌فهمی مادرت برايت چه کار کرده!
دل تو دلم نبود، بی‌اشتهایی چند روزه‌ش و لب نزدن به غذاش من رو بیشتر ناراحت می‌کرد.
در مسیر بازگشت از دکتر با خودم فکر کردم باید برايش چی بپزم که هم برای سرماخوردگی‌اش خوب باشد و هم او را به اشتها بیاورد.
با همه نگرانی‌ام، ناچار بودم ظاهرم را آرام نگه ‌دارم و با محبت و صبر با هر ترفندی که به ذهنم می‌رسید از عوض کردن صدا گرفته تا شکلک درآوردن، به خوردن غذا ترغیبش کنم.
وای که هر لقمه که در آن شرایط می‌خورد انگار به روح من قوت می‌داد.
و من قبل از هر چیز در هر لقمه برايش عشق می‌گذاشتم، طعمی که در هیچ ادویه‌ای نیست. افزودنی مُجازی که در غذای هیچ رستورانی نیست.
این‌جا بود که فهمیدم چرا در بدترین مریضی‌ها هم لقمه‌های مامان براي بهتر شدنم از همه داروها موثرتر بود.
در بی‌حوصلگی و کلافگی مریضی، مِهری که مامان در هر قاشق و هر لقمه برايم می‌گذاشت، همان رازی بود که طعم غذا را متحول می‌کرد. راز تفاوت دستپخت مامان با همه دستپخت‌های دنیا.
در غذای هیچ رستورانی هرچند معروف، چاشنی عشق مادر به فرزند نیست.
آنهایی که در روزهای مریضی یا حتی شادی، مادرشان کنارشان بوده و با عشق برايشان غذا پخته، باید خوب بدانند طعم لقمه‌های مامان چرا با همه غذاهای عالم فرق دارد. درک حضور همراه مهربانی بی‌منت،‌ كه سایه حمایتش در شادی یا غم روي سرمان بوده، روی طعم غذايش هم اثر داشته است.

نویسنده: خانم افسانه فرپور

                       تناقض

بی ثمر، می سازد

نرم و آرام، سوار رخ موج

یک جوان، پر ز شعور

تن به خفت دهد از بهر خسی، پول سیاه

من تعجب کردم

در تعجب ماندم

در تعجب هستم

این چه وضعیست خدا

من در این جا چه کنم

راست باشم یا کج

مال باشم یا فقر

نیش باشم یانوش

تو مرا راه نما

تو مرا چاه نما

ای خدا

یارم باش

                                                   شاعر: شهاب

ای پسران من,و ای دوستانی که در اینجا حضور دارید,بدانید که عمر من به پایان رسیده است,علایم بسیاری وجود دارد که دیگر مدت مدیدی در میان شما نخواهم بود.

من در زندگی مردی خوشبخت بودم,در ایام کودکی از جمیع مزایایی که اطفال نیک بدان اراسته اند برخوردار بودم و چون به دوران جوانی رسیدم مزایای جوانی را کسب کردم و از ان بهره مند شدم,و در اوان پیری ام نیز از هیچ نوع موهبت محروم نماندم .

جمله ارزوهای من بر اورده شد و سیر زمان پیوسته به کام من بود اما از انجا که پیوسته از شکست و ادبار در هراس بودم ,خود را از خود پسندی و غرور در امان می داشتم و حتی در پیروزی های بزرگ خود پا از جاده ی اعتدال بیرون ننهادم و بیش از حد مسرور و شاد نشدم,حال که اخرین روز های عمرم فرا رسیده است ,خود را بسی خوشبخت و سعادتمند می بینم که فرزندانی که خداوند به من مرحمت نموده همه سالم و در عین نشاط و عقل اند و وطنم از همه جهت پر شکوه و مقتدر و یارانم مسرور و محتشم اند,ایا با این همه موفقیت و کامیابی نمی توانم بدین امید چشم بر هم گذارم که یادگار جاودانی از خود به جای گذارده ام و ایندگان مرا مردی خوشبخت و کامیاب خواهند شمرد؟

من هردوی شما را,فرزندان عزیزم,دوست می دارم اما اداره ی کشور را پس از خود به دست ان فرزندم می سپارم که بزرگتر است.

من در دوران عمرم مانند همه ی شما به تبعیت از سنت دیرینه ی وطنمان مقید به این بودم که حرمت برادران و بزرگتران را نگه دارم و چه در راه رفتن و چه در هنگام سخن گفتن و نشستن ,مهتر از خود را مقدم دارم و به عموم فرزندانم نیز از اغاز طفولیت گوشزد کرده ام که پاس احترام بزرگتر از خود را نگه دارند تا کهتران ان ها را محترم و معزز بدارند.

این سنت را پیوسته به کار بندید و عادات قدیم خود را حفظ کنید,حرمت قانون را بر خود واجب بدانید و خصائل و سنن قدیمی را گرامی بدارید.

پس تو ای "کمبوجیه",چون مسند سلطنت پارس مستقر شدی,دمی غفلت مکن,این موهبت بزرگیست که خداوند به من اعطا کرده است و من ان را به دست تو می سپارم,به تو ای "تانا اوکسار" عزیزم,حکومت ماد و ارمنستان و کادوزی را ارزانی می دارم.

در صورتی که ان کسی که به جای من بر مسند سلطنت می نشیند باید عشق به کارهای بزرگ و مشکل در نهادش مخمر باشد,دقیقه ای فرصت استراحت نداشته باشد,باید پیوسته بیش از من بکوشد و مراقب باشد مبادا به دام دیگران گرفتار شودو پیوسته در راه حریفان دام بگستراتد.

و اما تو ای "کمبوجیه",بدان که عصای زرین,سلطنت را حفظ نمی کند,بلکه یاران صمیمی برای پادشاه بهترین و مطمئن ترین تکیه گاه هستند.

اما این را بدان که مردمان عموما وفادار و صمیمی نیستند,زیرا اگر صمیمیت و وفا ذاتی همه ی ادمیان بود,مانند سایر صفات و خصائل طبیعتا مشهود بودو حال ان که هر فردی از افراد باید بکوشد تا یاران موافق و صمیمی و وفادار برای خویش فراهم سازد.اما یاران نیک و صمیمی ,با جور و ستم به دست نمی ایند بلکه به یاری اعمال نیک و رفتار پسندیده می توان انها را به دست اورد.

اگر در اداره ی امور مملکت کمک خواستی,یاران و همکاران خود را از بین اشخاص شریف و اصیل که از خون و جنس خودت هستند بر گزین.

هموطنان خودمان بهتر از خارجیان خدمت می کنند و به ما نزدیک ترند.انها بهتر به درد ما می رسند تا کسانی که در مرز و بوم دیگری نشو و نما یافته اند.و کسانی که از یک خون پرورش یافته و از یک مادر شیر خورده و در یک خانه رشد و نمو یافته اند,بهتر والدین خود را عزیز و گرامی می دارند و در دنیا اتحادی استوار تر از این علاقه و محبت یافت نمی شود.این الفت و و پیوستگی طبیعی را که خدایان پدید اورده و برادران را با رشته ی محبت ذاتی به یکدیگر پیوند داده اند از بین نبرید و هیچ گاه در صدد بر نیائید ان را نادیده انگارید,بلکه ان را مدار کار خویش قرار دهید.همیشه با هم یکدل و صمیمی بمانید تا اتحادتان موید و پایدار بماند.

هر برادری که از منافع برادر خود مانند نفع خویش حمایت کند به کار خود سامان داده است,چه از موفقیت و افتخاری که نصیب برادری می شود هیچ کس بیشتر از برادرش برخوردار نمی شود.مردی که به پایه های رفیع رسید و قدرت یافت ایا در نزد برادرش بیشتر از دیگران عزیز و گرامی نیست ؟اگر برادر شخصی مقتدر و صاحب اعتبار باشد,احدی را یارای ان است که به برادر ان شخص مقتدر ستم روا دارد و به حقش تجاوز کند؟

"کمبوجیه"!برادر تو یگانه کسی است که چون بر مسند شاهی جلوس کردی,بدون بغض و حسادت مقام دوم را در مملکت دارا خواهد بود.

پس ای پیران عزیزم,من شما را به خدایان سوگند می دهم و ووطن عزیزم را به شما می سپارم و از شما تقاضا می کنم که اگر طالب رضایت خاطر من هستید,دست الفت و اتحاد به یکدیگر بدهید و یار و یاور هم باشید.

پسران!!!خدا,حافظ شما باش.وداع مرا به مادرتان برسانید.یاران من از همگی به حاضران و چه انان که غائبند,وداع می کنم.

کوروش کبیر

از این که مدت هاست اپدیت نشده از همگی معذرت میخوام

به نام خداوند رحمت و بخشایش

مهربان باشیم حتئ در اندیشه هایمان

زنگ زندگی,وقت امتحان

یاد روز های مدرسه به خیر,همکلاسی ها,تخت سیاه,مساله ها و راه حل ها.معلم ها,زنگ تفریح ها به خصوصاامتحان ها.امتحان معمولا اتفاقی نبود که دوستش داشته باشیم.

همیشه برای اماده شدن برای امتحان باید وقت و انرژی صرف می کردیم.چه روز هایی بود.یک عده همیشه شاگرد زرنگ بودن و یک عده نمره ی قبولی راضیشون می کرد.عده ای هم بودن که که دل به درس نمی دادن و گاهی ناچار چند سال در یک مقطع تحصیلی باقی می ماندند.

امتحان در واقع فرصتی بود برای ان که خود را محک بزنیم,ببینیم تفاوت شاگرد اخر سال تحصیلی با ان شاگرد اول سال چقدر شده.

شاید معنای امتحان این است که به خاطر بسپاریم :برای پیشرفت باید تلاش کرد,برای جلو رفتن باید قدم بر داشت,برای به دست اوردن همواره باید بهایی پرداخت کرد,برای رسیدن به رفاه باید سختی کشید.

بیایید بر گردیم به مدرسه ی زندگی,جایی که هر لحظه درس های زیادی برای اموختن داردجایی که از همه چیزو همه کس می توان اموخت.جایی که مسایل زیادی برای حل کردن است و امتحان هایی که گاه از قبل قابل پیشبینی و گاه بدون اطلاع و سرزده از ما گرفته می شود.امتحان های اسان و گاه سخت.

در مقاطعی از زندگی به امتحان های بزرگ می رسیم,مثل کنکور که ظاهرا روی سرنوشتمان تاثیر بسزایی دارند.

گاهی هم به امتحان هایی می رسیم که نا خود اگاه تصور می کنیم ورای تاب و تحمل توانایی ماست.گاهی حتی لب به شکایت می گشاییم و از بخت بد و بد شانسی شکوه می کنیمکه این حق من نیست,چرا بین این همه ادم این امتحان باید برای من پیش بیاید؟این امتحان برای من خیلی بزرگ است.شاید این احساس برای بسیاری از ما غریبه نباشد.

خوب می دانم که احساس خوشایندی نیست,این همان احساسی است که اگر ادامه پیدا کند و جدی گرفته شود می تواند تمام پنجره های رو به نور روح ما را ببندد.

اگر گاهی افرادی در امتحان ها قبول نمی شوند,شاید به خاطر کوتاهی و دل به درس ندادن خودشان باشد یا شاید اهمیت حل مساله را از یاد برده اندو برای پشت سر گذاشتن مقطع قبلی,رورت رشدو پیشرفت را فراموش کرده اند.وقتی که روزگار مسیله ی جدیدی پیش روی ما می گذارد,قبل از پاسخ دادن دو نکته ی مهم وجود دارد

نکته ی اول:می گویند وقتی با مسیله ای در زندگی مواجه شدید ,هر چه قدر هم که ان مسیله بزرگ باشد به خاطر بیاورید مسایل و مشکلات کاغظ کادوی هدیه ای است که خداوند برایتان فرستاده است,هر چه قدر این مشکلات بزرگتر باشد,نشانه ی این است که هدیه ی بزرگتری بعد از باز کردن کاغظ کادو در انتظار شماست.ونکته ی دوم,این که اگر خداوند از بندگانش امتحان نمی گرفت شاید همگی ما برای همیشه همان دانش اموز کلاس اول ذر نقطه ی شروع باقی می ماندیم.

از زمانی که در یافتم خدا از بندگانش امتحان می گیرد تا امادگی لازم برای ورود به کلاس و مقطع بالا تر بعدی را داشته باشیم وقتی احساس می کنم در شرایط یک امتحان جدید قرار گرفته ام ,سعی می کنم هر چه قدر هم این ازمون دشوار باشد ,او خداوند را شکر کنم,چون احساس می کنم خداوند استحقاق رشد را در من دیده که برایم شرایطش را مهیا کرده است وبلا فاصله پس از ان از خداوند صبر و استواری می خواهم و برای یافتن بهترین راه حل ها از خوذش یاری می خواهم,زیرا هرگز به یاد نمی اورم که از او کمک خواسته باشم و مرا بی جواب گذاشته باشد.

در حین باز کردن کاغظ کادو یا همان مصایب و مشکلات,سعی می کنم به شیرینی دریافت هدیه ای فکر کنم که از سوی خداوند در ان کاغظ کادو پیچیده شده و در راه است.

در کلاس زندگی مقاطع بسیاری برای گذراندن وجود دارد,از پیش از پیش دبستانی تا مقاطعی بالا تراز دکترا.

کسب مدرک هدف شایسته ای نیست,انچه اهمیت دارد کسب مهارت های لازم برای رسیدن به رشد و تعالی است.

لحظه ای که به باقی ماندن در مقطع فعلی ام راضی شوم,همان لحظه ی گریز و عدم رضایت از دادن امتحان و لحظه ی اغاز رکود است.

یادمان باشد امتحان های زندگی,همواره یکی از دلایل موجه حضور موثر ما در زندگی است.

نویسنده:افسانه فرپور

شاعر: شهاب س

زندگی تفسیر سه کلمه است:خندیدن,بخشیدن,فراموش کردن,پس بخند ,ببخش,و فراموش کن

زرد است که لبریز حقایق شده است,تلخ است که با درد موافق شده است شاعر نشدی وگرنه می فهمیدی. پاییز بهاریست که عاشق شده است.

میگن خدا ابرو به گریه در میاره تا گل بخنده,پس یادت باشه هر وقت بارون اومد بخندی.

در این شهر صدای پای مردمیست که همچنان که تو را می بوسند!طناب دار تو را می بافند(مردمی که صادقانه دروغ می گویند).

خوشبختی را دیروز به حراج گذاشتند,اما حیف که من زاده ی دیروزم ,خدایا جهنمت فرداست,پس چرا امروز می سوزم؟!!!

هر جا که محرم شدی چشم از خیانت بردار,ای بسا که محرم با یک نقطه مجرم می شود.

غم و شادی با هم در یک خانه زندگی می کنند,به اهستگی شادی کن تا غم بیدار نشود.

نگرانی هرگز تاسف فردا را از بین نمی برد,بلکه لذت امروز را می گیرد.

نازم به ناز ان کس که ننازد به ناز خویش,ما را به ناز فروشان نیاز نیست,تا خدا بنده نواز است,به بنده چه نیاز است؟!!

2چیز انتها ندارد,1.حماقت انسان ها 2.پهنای کهکشان ها... که البته در مورد کهکشان ها مطمین نیستم!!!(انیشتین).

وقتی که یک بار از یک نفر ضربه می خوری درست مثل این می مونه که با ماشین بهت زده و داغونت کرده,ولی وقتی که می بخشیش درست مثل این می مونه که بهش فرصت دادی تا دنده عقب بگیره و از روت رد بشه تا مطمین بشه چیزی ازت نمونده!!!

زندگی سخت نیست,ما سختش می کنیم,دل ها تنگ نیست,ما تنگش می کنیم,عشق قشنگ نیست,ما قشنگش می کنیم,دل هیچ کس از سنگ نیست,ما سنگش می کنیم!!!.

زندگی مثل دیکته ایست که هی می نویسیم,هی پاک می کنیم,هی غلط می نویسیم,هی پاک می کنیم , و هی دوباره می نویسیمو هی پاک میکنیم,غافل از این که عزذاییل یهو داد می زنه برگه ها بالا.

چنین گفت زر تشت:عاشق عاشقی باشو دوست داشتن را دوست بدار,از تنفر متنفر باش و به مهربانی مهر بورز,با اشتی اشتی کن و از جدایی جدا باش.

,پرسیدم:چرا می خندی؟

پاسخ داد :هر وقت سواری اموختی برای رم دادن اسب تو خواهم امد,برو سواری بیا موز!!!

لطفا بهترین جمله را انتخاب کنید و نظر بدهید      ممنون

ضرب المثل های ایرانی و معادل انگلیسی ان

بى خبرى , خوش خبرى
No news is Best newsYou se